Bericht van Driek aan zijn vrouw Wilma. Driek had een longziekte,  is van de stoel gevallen en over gegaan. 

Wilma; Hoe vind je het Driek dat je lichaam thuis is?

“Wilma, heel bijzonder. Ik leef en ben niet dood. Ben bij jullie al zie je mij niet. Ik ben er en zie jullie verdriet. Jammer dat het zo gegaan is, dat maakt mij verdrietig maar Minoesh had verteld dat ik zou leven, dat is ook zo. familie heeft mij opgewacht. Nu ook mijn vader is aanwezig.”

Hoe gaat het nu met je?

“Ik ben er tot de ceremonie is afgelopen, ik mag erbij zijn. Dan ga ik met vader naar het licht. Wilma ik kom je later vertellen hoe het is gegaan. Ik mag weer naar je toekomen als je bent geheeld. De kinderen en jij moeten verder, vergeet niet dat jullie worden geholpen vanuit het licht. Laat Minoesh maar vertellen hoe het is.”

Wie is er nu bij je?

“Mijn gids, mijn vader, grootouders, de familie is aanwezig. Wilma, ik begrijp je verdriet. Ik had het ook anders gewild. Dit komt op ons pad. Als het verdriet overgaat in berusting kun je mij in de toekomst als je daar voor open staat voelen zegt vader. Zo zal het gaan. Ik ben bij je. Dank voor alles, ook de kinderen. Tot gauw Wilma “- Driek

Driek wordt de volgende dag gecremeerd.