Beschouwingen van Kees over het ‘leven en werken’ na de dood.

Vraag: Hoe ‘leeft’ men aan de andere kant?

 Stof – Lichaam  Astraal – Geest

Aan de andere kant, zoals jij dat noemt, absorbeer je voedsel. Dus je visualiseert voedsel en drank. Met telepathie lees je elkaars gedachten. Een bibliotheek heeft boeken om te lezen, maar niet van papier. (Er worden hier namelijk geen bomen gekapt.) Een zangkoor, stemmen die zingen, ogen die noten lezen… ander materiaal dan op papier. Je visualiseert je woning, je tuin, de stoel of de bank waarop je rust.

De ziekenhuizen waar mensen worden geheeld, herkennen de mensen zoals op aarde, want daar worden ze liefdevol opgevangen, zodat er geen angst ontstaat. Het is een plek waar ze liefde kunnen ontvangen en voelen dat het goed is. Zodra ze wakker worden of hun ogen openen, zien ze liefdevolle helpers… (weer in rust gebracht)  Ze zijn heel verwonderd als hun lichaam weer in tact is, ogen die weer kunnen zien, oren die weer kunnen horen. Angst die van hun af valt. Als ze van dorst zijn omgekomen weer drinken mogen.

Het voelt voor hun alsof ze op aarde zijn, tot het begrip doordringt dat ze niet meer op aarde zijn. Wanneer ze helemaal uitgerust zijn, mogen ze met stukjes en beetjes hun aardse leven doorzien, en met een gids of helper zo u wilt, de film van hun eigen leven bekijken en beleven. Goede en minder goede zaken, fouten en goede daden. (Je eigen creatie staat daarin centraal)

Sommige mensen kunnen het licht niet verdragen en willen graag in het schemergebied verblijven, om na te denken. Nadenken over hen die ze achter hebben moeten laten. Of om de materie die niet meegenomen kon worden. Of boosheid over wat hun is overkomen. Wanneer ze hulp willen staan liefdevolle intelligenties klaar om hun te helpen. Dat kan, naar onze tijd gemeten, soms heel lang duren. Zij hoeven maar te roepen om hulp en er komt hulp. Er bevinden zich daar ook mensen die zich daar heel lekker voelen en er niet weg willen, en daar dus heel lang verblijven.

Wanneer je zover bent dat alles goed is, mag je gaan werken. Dat is niet zo als op aarde, er is geen vuiligheid, alleen schoonheid. Er is heel heel veel werk te doen. Al die mensen die overgaan hebben begeleiding nodig. Onder andere kinderen die veel hebben geleden.

Hoeveel moeten we leren vergeven, hoeveel pijn is gestreden… Alles moet en mag bekeken en verwerkt worden vanuit de liefde.

Wij zijn niet in staat die liefde hier te voelen op aarde, alleen mensen met een BDE kunnen er over meepraten, en die praten er niet over omdat ze niet willen geloven dat het begrepen kan worden omdat het niet aards is…

 

Vraag Tine: Krijgen kinderen dezelfde leerstof als op aarde?

Nee, alles wordt afgeleerd wat niet van toepassing is. Met veel liefde en geduld leren de kinderen  wijsheden die op hun van toepassing kunnen zijn, die ze kunnen gebruiken in hun incarnatie. Kinderen gaan eerst rusten en mogen helen wanneer ze ziek zijn. Ze kunnen volwassen opgroeien en veel leerstof tot zich nemen. Ook leren ze liefde ontwikkelen en vaak gaan ze terug naar de aarde om datgene te worden waarvoor ze geleerd hebben.

Ook komt het voor dat alleen de geboorte ervaren wordt en zij weer terug gaan naar het kinderrijk. Dat heeft met karma (vergeet niet dat karma ook positief kan zijn) te maken. Als mensen incarneren naar de aarde om hun werken af te maken en of van vroegere fouten die in hun cultuur fout waren, te leren en het goed te maken met die personen die door hun toedoen geleden hadden. Dat is heel mooi, vooral wanneer mensen herkennen of voelen wat ze moeten doen, bijvoorbeeld geduld, compassie, delen, en vooral liefde voor al wat leeft…

Er is zo ongelooflijk veel werk te doen. Er zijn geleerden, en geneesheren die zoeken naar oplossingen voor ziekte waarvoor hier nog geen geneesmiddel is gevonden. Er worden dingen doorgegeven aan geleerde die er voor openstaan, en men kijkt geïnteresseerd mee over de schouder van de onderzoeker.

Zo is het ook met muziek, enigszins anders maar in de zelfde volgorde. De kinderen die als wonderkinderen worden beschouwd (Mozart) staan gewoon open om te ontvangen uit gene zijde, hoewel dat niet altijd zo zal worden gezien door de mensen op aarde.

Er zijn grote Meesters op aarde geweest, op allerlei gebied: muziek, schilderen, geleerden, ontdekkers. Een van de grote ontdekkingen was penicilline, miljoenen mensen zijn daardoor geholpen.

Nu kun je zeggen waarom hebben zoveel mensen zoveel leed gedragen? Ook collectieve schuld, dat zal wel door iedereen worden begrepen. Er is zoveel schuld naar elkaar toegebracht, en er moet zoveel uitgewerkt worden… Daarom moet je begrijpen dat we na onze stoffelijke dood zo hard (als we zelf willen) mogen en kunnen leren op allerlei gebied.

Vele kunnen bijvoorbeeld niet lezen en schrijven en zij mogen leren. Na alles geleerd te hebben mogen ze de vreugde van het onderwijzen en verzorgen van mens en dier meemaken, om zo tot eenheid te komen in grote liefde. Heel veel mensen komen uit onderdrukking vernedering en pijn over, vooral vrouwen en kinderen. Zij worden met liefde omringt en op handen gedragen, gewassen gezalfd en gekleed. Tot grote rust en vreugde hun kinderen weer te vinden en dan mogen ze zijn wie ze zijn.

Zo gaat het met allen die overgaan naar deze zijde….er zijn vele gebieden door het leren wat gedaan wordt, wordt je ook gekleed.

Je kunt niet van de laagste vorm naar de hoogste maar wel andersom, van hoog naar laag.

De ene mens groeit harder dan de ander. Stel dat man en vrouw overgaan, dan kan de een sneller groeien door liefde en overgave dan de ander. Maar er is altijd een gids die helpt en begeleid. En er is altijd tijd voor elkaar omdat alles gekleurd (is) vanuit de geest en in Liefde…

 

Vraag Ben:  Hoe toont men genegenheid daar. Zit daar ook nog een ‘lichamelijke’ kant aan?

Net zoals in grote verwarring woede uitgestraald word, en dat door anderen wordt gevoeld. Zo is het ook met genegenheid naar elkaar toe dat wordt gevoeld en straal je uit in Liefde. Natuurlijk kun je aanraken, maar deze liefde is groter en stijgt boven alles uit. Er is geen voortplanting, dat is niet nodig, die onrust is er niet meer…

 

Vraag Ben: Mag je werken, moet je werken, wie bepaalt dat?

Dat bepaal je zelf, maar er wordt wel op je ingewerkt door je gids. Wanneer je zover bent verlang je er naar om te mogen werken. Er wordt je geleerd dat je mag groeien, steeds meer licht te mogen ontvangen, dat je dierbaren mag helpen. En als je zover bent naar andere sferen te mogen gaan. Je helpt elkaar zoveel mogelijk om te werken aan je groei…

 

Algemene vraag: Is euthanasie toegestaan?

Als mensen de overgang gaan begrijpen en de angst voor de dood er niet meer is, en gaan beseffen, weten dat ze worden opgevangen door familie en of vrienden, kan het de overgang makkelijker maken in de laatste fase van het aardse leven. In die fase zien ze ook vaak al familie of vrienden bij hun staan. Dat kan veel troost geven en kunnen ze het zilveren koord dat ons aan ons stofjasje verbind makkelijker los laten. Daarom zie je ook zo vaak rust uitstralen door de mens die over mag gaan.   

Dat is niet meer met dogma’s omgeven. Vergis je hier niet in (dat) de medici een eed (de eed van Socrates) hebben afgelegd om levens te redden. Maar dat houdt niet in dat het leven tot het uiterste, tot het onhoudbare verlengd moet worden, dat is uit den boze en daar mag men een eind aanmaken… of moet men lijden tot het uiterste, ook daarin is  de mens vrij…

(Verwijzing naar de zelfmoord van hoofdpersoon Lantos  in het boek ‘De kringloop van de ziel’ van Jozef Rulof)

Hier is geen gericht antwoord op te geven men kan niet zeggen ja of nee dat is voor alle mensen anders. Hoe is men opgevoed? Wat is er in gehamerd? Dat mag wel en dat mag niet. Veelal is door de mens die dit doormaakt al een strijd gestreden en heeft de persoon die dit overkomt, zijn gebed tot God gericht en dan staan de helpers klaar. Deze vraag is niet te beantwoorden met nee of ja, hier moet je het mee doen…