19-03-2006 Bericht van moeder en vader

73 jaar, veel mensen halen het niet. Tiny, ik wil je waarschuwen voor grote veranderingen. Nee, dat heeft niet met de renovatie te maken.”

Heeft dat met mijn lichaam te maken?

“Ook jij wordt ouder, met alle ongemakken die erbij horen. Maar niet onoverkomelijk. Nee, maak je niet ongerust. Geen hersenbloeding, dat blijft je bespaard. Neem zoveel mogelijk rust voor jezelf. (wacht nou eens af en vul niet zo snel in).
Laat wat er met de mensen om je heen gebeurd even rusten. Bewaar het, doe er niets mee tot de tijd daar is. Alles gaat zoals het moet gaan. Er is veel onrust om je heen. Ga daar niet in mee tot de tijd daar is. Laat je niets aanpraten. Blijf bij jezelf en mediteer.

Het zijn mooie avonden bij Claartje. Je hebt het schilderij gezien in de geest. Zo zal het ook worden.

Tante Doks is hier ook. ook zijn gaat soms met mij mee. Het is goed hier. Ik mag jullie helpen, de eenheid is er. Ook de wil van jullie tot eenheid is aanwezig. We zijn er erg blij mee, dat is goed. Jullie kunnen elkaar nu steunen, luister naar elkaar, heb elkaar lief, deel met elkaar, wees broeder en zuster, vader en moeder, geloof mij, aanvaart mij, heb mij lief en allen die met mij zijn. Wij zijn bij jullie allemaal. Dochter, ik ga nu, hier is nog iemand voor je. Ik omhels je en geef je mijn zegen, ik heb je lief”- Moeder.

“Hier vader, ik sluit me aan bij Marie. Gefeliciteerd met het behalen van je leeftijd. De wierook reinigt je. Wierook komt ook naar mij toe (dank u). Geef de mensen om je heen de tijd die ze nodig hebben. Jammer dat alles zo gelopen is, maar het is niet anders. Ik zie met verbazing naar jullie toe. Jullie zijn zo veranderd, het is zo mooi. Jullie zijn zo mild en zorgzaam naar elkaar toe. Zo kan het dus ook. Een mooie wereld en alle lichtjes helpen, alle liefde helpt. Er zal nog veel tot stand komen, al zal het niet altijd makkelijk zijn, Jullie leren veel en snel, dat was in onze tijd niet zo. Ik beschouw jou toch als een dochter door je levenshouding. Ga zo door. Bewaar de eenheid die er nu is. Je weet ik ben geen prater, maar nu wel. Ik leer heel veel. Mijn familie is hier ook. Ik zie ze dikwijls. Onze lessen laten ons niet altijd bij elkaar zijn, ik ben wel altijd bij moeder, ook Annie is hier dikwijls. Soms komen wij gedrieën naar jullie toe. Laat het verleden rusten en leef in het nu.
Tiny, ik moet gaan, veel liefs voor allemaal.”-Vader